<<< ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေျမသို႔၀င္ေရာက္ျခင္း - အပိုင္း(၁) - (ေမဂ်ာေရြးခ်ယ္ျခင္း)ဲ.. >>>
ကၽြန္ေတာ္တကၠသိုလ္စတက္တာ အထက္တန္ေက်ာင္းကေခၚတဲ့ဟာကိုမတက္ဘူး.. သတင္းစာထဲကေခၚတဲ့ ရန္ ကုန္တကၠသိုလ္ကေခၚတဲ့ ဘြဲ႕သင္တန္းကိုတက္ျဖစ္တယ္။ မိန္းထဲမွာေဖာင္သြား၀ယ္ၿပီးေတာ့ေလၽွာက္တယ္။ ေပး ထားတဲ့ေမဂ်ာေတြကို ေရြးေတာ့မိန္းထဲမွာမတက္ရမွာစိုးလို႔ ေမဂ်ာကိုမေရြးေသးဘဲ က်န္တဲ့ျဖည့္စရာရွိတာေတြကို ျဖည့္ၿပီး ေက်ာင္းသြားအပ္တယ္.. အပ္တဲ့ေနရာလည္းေရာက္ေကာ.. အရင္မအပ္ေသးပဲ သင္တန္းေရးရာကိုသြား တယ္. သူတို႔ကိုသြားၿပီးေမးတယ္.. ဘာေမးလည္းဆိုေတာ့ အခုေခၚတဲ့ ဘြဲ႔သင္တန္းက ေမဂ်ာမွာ ဘယ္ေမဂ်ာကို လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေလၽွာက္လည္းလို႔ေမးေတာ့ သူတို႔ေျပာတဲ့ေမဂ်ာေတြကို ဖယ္ၿပီး လူေတြေလၽွာက္တာနည္း တဲ့ေမဂ်ာကို ေရြးေလၽွာက္တယ္.. ဟီးဟီး မပါမွာစိုးလို႔။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ရည္မွန္ခ်က္ႀကီးလည္းဆိုတာ..

ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေျမသို႔၀င္ေရာက္ျခင္း - အပိုင္း(၂) - (ထင္ရာတျခား) မၾကာခင္ေရးပါမယ္

[+/-] ဆက္ဖတ္မယ္ေလ...

[+/-] ျပန္သိမ္းခဲ့မယ္ေလ...

<<< ရင္ခုန္ျခင္မ်ားစြာႏွင့္ ခ်န္ပီယံလိဂ္ည.. >>>
ဒီေန႔မနက္နဲ႔ေနလည္ေတြမွာ လုပ္စရာရွိတာေတြလုပ္ထားလိုက္တယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ ည(၂)နာရီခြဲမွာ ကၽြန္ ေတာ္ ထာ၀ရအားေပးတဲ့ မန္ယူအသင္းရဲ႕ ခ်န္ပီယံလိဂ္ဖို္င္နယ္ရွိတယ္ေလ.. ညေရာက္ရင္ ဗိုက္ဆာရင္စားဖို႔ မုန္႔ ေတြ အေအးေတြ အကုန္အဆင္သင့္ ၀ယ္ထားတယ္.. ညကိုမအိပ္ပဲထိုင္ေစာင့္ၿပီးကို အားေပးတာ.. ကၽြန္ေတာ္က မန္ယူအသင္းရဲ႕ပြဲေတြအကုန္လံုးကိုၾကည့္တယ္.. ည(၂)နာရီခြဲေလာက္ေရာက္ေတာ့ အိမ္ေရွ႕က Food Coast ကို သြားတယ္.. အေအးတဗူးမွာၿပီးထိုင္ၾကည့္တယ္.. ခ်န္ပီယံလိဂ္ဆိုတဲ့စကားနဲ႔လိုက္ေအာင္ကို ၾကည့္တဲ့လူေတြကို စိတ္လႈပ္ရွားမႈအၿပည့္ေပးတယ္.. ပြဲစၿပီး မိနစ္(၂၀)မွာ ေရာ္နယ္ဒိုလ္က ဂိုးစသြင္းလိုက္ေတာ့ အရမ္းေပ်ာ္သြားတယ္ေနာက္ လမ္းပတ္က ျပန္သြင္းေတာ့ စိတ္ပ်က္သြားတယ္.. ထင္ထားတဲ့အတိုင္းပဲ ပယ္နယ္တီကန္ရတယ္.ဒါေတာင္ ပြဲခ်ိန္မွာ ခ်ယ္လ္ဆီးက ကန္တာ တိုင္(၂) ခါထိလို႔ ကံေကာင္းသြားတယ္။ ပယ္နယ္တီကိုမန္ယူက စကန္တယ္.. (၃)လံုးေျမာက္မွာ ေရာ္နယ္ဒိုလ္ကန္ေတာ့ မ၀င္ဘူး. သြားၿပီေပါ့။ ခ်န္ပီယံလိဂ္မွာဗိုလ္စြဲေစမယ့္ ခ်ယ္လ္ဆီးရဲ႕ေနာက္ဆုံးပယ္နယ္တီကို သူတုိ႔အသင္းေခါင္းေဆာင္ တယ္ရီကန္ ေတာ့ ေဘးေခ်ာ္ထြက္သြားတယ္. ေပ်ာ္လိုက္တာေျပာမေနနဲ႔... ေနာက္ဆံုးမွာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႔ မန္ယူက ပယ္နယ္ တီအဆံုးအျဖတ္နဲ႔ ဗိုလ္စြဲသြားတယ္. အဲဒီအခ်ိန္က ေဘာလံုပြဲၾကည့္ေနရတဲ့ အရသာ.. ဗိုလ္စြဲေတာ့ခံစားရတဲ့ အရသာဟာ ဘာနဲ႔မွကိုလဲလို႔ မရဘူး။ ဆုေပးတာကိုၾကည့္ၿပီးေတာ့ နာရီက(၆)နာရီရွိေနၿပီ.. အလုပ္သြာဖို႔ မနက္ (ရ)နာရီထရမွာ.. ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အိပ္ေရးပ်က္ခံ ၾကည့္ရႀကိဳးနပ္ပါၿပီ မန္ယူေရ..

[+/-] ဆက္ဖတ္မယ္ေလ...

[+/-] ျပန္သိမ္းခဲ့မယ္ေလ...

<<< အခ်ဥ္ထုပ္တထုပ္ႏွင့္ အားျပဳထားျခင္း.. >>>
ဒီေန႔အိပ္ရာထေနာက္က်တယ္... ညတုန္းက မန္ယူပြဲၾကည့္လိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ပင္ပန္းသြားတယ္.. ရုံး ကို (၉း၃၀) မွေရာက္တယ္။ ေရာက္တာနဲ႔ စလုပ္ရေတာ့တာပဲ.. ထမင္းေတာင္အျမန္စားရတယ္.. Project တစ္ခု ကို တေန႔တည္းအၿပီးဆြဲခိုင္းတာ... ညကလည္းမအိပ္ရတာနဲ႔ ေကာင္းေရာ.. အိပ္ငိုက္မွာစိုးလို႔ အခ်ဥ္ထုပ္ကို၀ယ္ ၿပီး စားလိုက္ဆြဲလိုက္နဲ႔ မနားပဲဆြဲတာေတာင္.. ညေန (၆း၂၀)မွၿပီးတယ္... ရုံးကေနျပန္ေတာ့ ဘယ္မွမ၀င္ျဖစ္ဘူး. အိမ္ပဲတခါတည္းျပန္လာတာ.. mrt ေပၚမွာအိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ပင္လည္းပင္ပန္း၊ ဗိုက္ဆာေန တာနဲ႔ ထမင္းစားလိုက္တာ (၂)ပန္ကန္ေတာင္ကုန္တယ္။ ဒီညေတာ့ အိပ္လို႔ေကာင္းၿပီ..ပင္ကလည္း ပင္ပန္းထား၊ မိုးကလည္းရြာထားေတာ့ ေအးေအးနဲ႔ေတာ့ အိပ္လို႔ေကာင္းၿပီ..

[+/-] ဆက္ဖတ္မယ္ေလ...

[+/-] ျပန္သိမ္းခဲ့မယ္ေလ...

<<< နာဂစ္နဲ႔ဂ်ာရစ္.. >>>
အမေရ၊ အဘေရ ႏုိးကထဲက ႐ွာလုိ႔မရေသးပါလားေနာ္။ ငါေအာ္ေနတာ အသံေတာင္ကုန္ေတာ့မယ္။ မနက္က်ရင္ လာေခၚမယ္ေျပာျပီး ခုထိလဲ မလာေသးဘူး။ ခဏခဏေအာ္ေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီးက မုန္႔စားတဲ့။ အင္းေလ ငါလဲဗုိက္ဆာျပီဆုိေတာ့ စားလုိက္တာေပါ့။ ဆရာေတာ္ဘရားၾကီးက ငါတုိ႔ကေလးေတြ အားလုံးကုိ ဘီစကစ္တစ္ခ်ပ္နဲ႔ ငွက္ေပ်ာသီးတစ္လုံး ေကၽြးတယ္သိလား။ ဒါနဲ႔ငါတုိ႔ေတြလဲ မုန္႔စားျပီး ျငိမ္ျငိမ္ေလး ေနရတာေပါ့။ ေတာ္ၾကာဆရာေတာ္ စိတ္ဆုိးရင္ ၾကိမ္လုံးနဲ႔ေဆာ္ေနအုံးမယ္။ မေန႔ညကထ႕က အဘနဲ႔အမက ငါ့ကုိ ဆရာေတာ္ေက်ာင္းကုိ လုိက္ပုိ႔ထားတာ။ အင္းအဲလုိပါပဲ ႐ြာကကေလးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေက်ာင္းထဲမွာေရာက္ေနတာ။ ညကေလေတြ မုိးေတြ႐ြာေနတုန္း လုိက္ပုိ႔တာ။ ငါေပ်ာ္လုိက္တာေလ မုိးေတြေရေတြထဲသြားရတာ သြားရတာ။ ေဆာ့ခ်င္တာ အဘက မေဆာ့ရဘူးဆုိလုိ႔သာ ျငိမ္ေနရတာ။ ငါ့ကုိပုိ႔ျပီးေတာ့ အမေရာ အဘေရာ ဆရာေတာ္ကုိ ကန္ေတာ့ျပီးျပန္သြားတယ္။ အိမ္သြားျပီး အထုပ္သိမ္းအုံးမယ္တဲ့။ ဆရာေတာ္က ျမန္ျမန္ျပန္လာလုိ႔ေတာ့ ေျပာသံၾကားသားပဲ။ ခုထိကုိ ျပန္မလာၾကေသးဘူး။ ဟြန္းစိတ္ဆုိးခ်င္လာျပီ။ လာရင္ေတာ့ စိတ္ေကာက္ျပအုံးမယ္။

ဟင္ အိမ္ေဘးက ဦးေခြးၾကီးလာျပီ။ အမတုိ႔ မလာေသးဘူး။ ဆရာေတာ္ကုိ ေျပာေနတယ္ ညက အေျခအေန အေတာ္ဆုိးတယ္တဲ့။ ေရေတြကလဲ ၾကီးတယ္ဆုိပဲ။ ေျပာရင္းနဲ႔ ငုိေနျပန္ျပီ။ ေယာက်္ားဆုိတာ မငုိရဘူးတဲ့ အဘကေျပာဖူးတယ္ ဦးေခြးက ေယာက်္ားၾကီးတန္မဲ့ ငိုတယ္ေနာ္။ ဘာလုိ႔လဲ မသိဘူး။ ႐ြာကလူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား နာဂစ္နဲ႔ ပါသြားျပီတဲ့။ နာဂစ္ဆုိတာ ဘယ္သူလဲဟင္။ ဆရာေတာ္လည္း မ်က္ႏွာမေကာင္းပါလား။ အာ ေန႔လည္ေရာက္ေတာ့မယ္ ဗုိက္က ျပန္ဆာလာျပီ။ ဦးေခြးၾကီးကုိ ေမးမွပဲ အဘတုိ႔လာေသးဘူးလားလုိ႔။ ဟင္ ငါေမးတာ ေျဖလဲမေျဖဘူး။ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ လူၾကီးျဖစ္ျပီး ငုိေနျပန္ျပီ။ ဧကန္န ဆရာေတာ္ဆူလုိက္သလား မသိဘူး။ ဘာတဲ့ အဘေရာ အမပါ နာဂစ္နဲ႔ ပါသြားတယ္။ ခက္ေတာ့တာပဲ ငါ့က်ေတာ့ မေခၚဘူး။ ဒါဆုိ ညေနမွ လာမွာလား မသိဘူး။ ေဟာ ဆရာေတာ္က ေန႔လည္ ထမင္းစားခုိင္းေနတယ္။ ပြတာပဲ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာက ဟင္းေကာင္းတတ္တယ္။ ဟင္ ဒီတခါ ဟင္းလဲ မေကာင္းဘူး။ တတ္ႏုိင္ဘူးေလ ရတာ စားရမွာေပါ့။ ဗုိက္ကဆာေနတာကုိး။

အဘနဲ႔အမ ငါ့ကုိ လာမေခၚတာ ၂ ရက္႐ွိျပီး ဆရာေတာ္ကုိ ေမးေတာ့လဲ နာဂစ္ပဲ ထပ္ေျပာတယ္။ အမတုိ႔ အဘတုိ႔ ရက္စက္ပါ့ ငါ့ထက္ နာဂစ္ကုိ ပုိျပီးဂ႐ုစုိက္ေနၾကတယ္။ အင္း ခုလဲ ဆရာေတာ္ဆီကုိ လူၾကီးေတြလာေနၾကတယ္။ အမလာမွ ေျပာရအုံးမယ္။ အဲဒီ့လူၾကီးေတြကေလ တုိ႔႐ြာမွာ ေရေတြၾကီးေနတာကုိ ေျပာေနတယ္။ ေရၾကီးတာ ဘာျဖစ္လဲေနာ္ ေလွနဲ႔သြားေပါ့။ ငါတုိ႔လဲ အရင္က ဒီလုိပဲ သြားေနက်ပဲေလ။ အဲဒီ့လူၾကီးေတြတင္ မဟုတ္ဘူး ႐ြာေနာက္ဘက္က လူေတြလဲ ဒီမွာ ေရာက္ေနၾကတယ္။ အမေရ ဆရာေတာ္ေက်ာင္းထဲမွာ ခုဆုိလူေတြ အေတာ္မ်ားေနၾကျပီဗ်။ ငါမေနတတ္ေတာ့ဘူး ျမန္ျမန္လာေခၚပါေတာ့။ ဒီေလာက္ လူမ်ားပုံေထာက္ရင္ အလွဴ႐ွိတယ္ ထင္တယ္ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီတခါ အလွဴလုပ္မယ့္ပုံကတမ်ဳိးၾကီးပဲ။ ဘယ္သူမွလဲ ေပ်ာ္ေပ်ာ္႐ႊင္႐ႊင္ မေတြ႔ရဘူး။ မေန႔ညေနကေလ ေက်ာင္းေအာက္နား ဆင္းၾကည့္တာ ႐ြာဘက္ကုိ ေမွ်ာ္ၾကည့္ေတာ့ ေရေတြခ်ည္းပဲ။ အိမ္ေတြေတာင္ မျမင္ရဘူး။ ဆရာေတာ္ေက်ာင္းထဲကေန အရင္တုန္းက ၾကည့္ရင္ ႐ြာကိုျမင္ရတယ္ ခုေတာ့ ေရေတြခ်ည္းပဲ။ အဲဒါကပၸိယၾကီးကုိ ေမးေတာ့ နာဂစ္ေၾကာင့္တဲ့။ လာျပန္ျပီ နာဂစ္ ဘာမွန္းလဲ မသိဘူး ဒါပဲေျပာေနၾကတယ္။

အမေရ ဒီေန႔ေတာ့ ျမဳိ႕ကလူေတြ မုန္႔ေတြလာေဝၾကတယ္ဗ်။ သူတုိ႔ကေလ မုန္႔ေဝမယ္ေျပာလုိ႔ ေက်ာင္းဝန္းထဲမွာ တန္းစီျပီးေစာင့္ေနၾကတာ အမ်ားၾကီးပဲ။ သူတုိ႔က မုန္႔ေဝမယ္လဲေျပာေသးတယ္ ေန႔လည္အထိလဲ မေဝဘူး။ ဟုိဟာလုပ္လုိက္ ဒီဟာလုပ္လုိက္နဲ႕ စိတ္မ႐ွည္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ သူတုိ႔က ႐ြာဦးေက်ာင္းနားအထိ ေလွေတြနဲ႔လာတာတဲ့။ အထုပ္ေတြ အမ်ားၾကီးပဲသိလား။ ဒါေပမယ့္ ေက်ာင္းဝန္းထဲကုိ ယူလာတာနဲနဲေလးရယ္။ အဲဒီ့လူၾကီးေတြက ေသာက္ညင္ကပ္စရာၾကီးေတြဗ် သိလား။ အကၤ်ီအျဖဴ၊ ပုဆုိးအစိမ္းေတြနဲ႔ လက္မွာလဲ အစည္းေတြစည္းထားေသးတယ္။ ငါတုိ႔ကေလးေတြကုိလဲ ျငိမ္ျငိမ္ေနဆုိျပီး ေအာ္ေသးတယ္။ မနက္ကထဲက ေစာင့္ေနရတာ ဗုိက္က အေတာ္ဆာေနျပီ။ ဒီေန႔ ဆရာေတာ္က ဘာမွလဲ မေကၽြးဘူး။ ကပၸိယၾကီးက မုန္႔တျခမ္းပဲ ငါဗုိက္ဆာတယ္ဆုိလုိ႔ ေကၽြးတယ္။ သူကေျပာတယ္ မုန္႔ေတြ မ႐ွိေတာ့ဘူးတဲံ။ ခုျမိဳ႕ကလူေတြ မုန္႔လာေဝေတာ့ ငါတုိ႔ စားရေတာ့မွာေပါ့ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ေလ သူတုိ႔က ဟုိစာ႐ြက္လွန္လုိက္ ဒီစာ႐ြက္လွန္လုိက္နဲ႔ အၾကာၾကီးပဲ။ ေပးေတာ့လဲ ေရတစ္ဗူးရယ္ မုန္႔ႏွစ္ထုပ္ရယ္ပဲ။ ေခါက္ဆြဲထုပ္တဲ့။ ငါဘယ္လုိစားတတ္မွာလဲဟာ။ အဲဒါ ငါက ဗုိက္ဆာတယ္ ထမင္းစားခ်င္တယ္ဆုိေတာ့ အဲဒီ့ထဲက လူၾကီးတစ္ေယာက္က ငါ့ကုိ နာဂစ္ေၾကာင့္ စိတ္ညစ္ရတဲ့အထဲ ဒါပဲစားလုိ႔ ေျပာတယ္သိလား။ အဲဒါ ဦးေခြးၾကီးက ကေလးပဲဗ်ာ ဘယ္သိပါ့မလဲလုိ႔ ေျပာေတာ့။ သူက ဦးေခြးၾကီးကုိပါ လွည့္မန္သြားေသးတယ္ သိလား။ သူက်ေတာ့ ထမင္းဗူးဖြင့္စား ေနတယ္ ငါတုိ႔က်ေတာ့ မေကၽြးဘူး။

သူတုိ႔ေတြက ေျပာေသးတယ္ ေနာက္ေန႔ လာမွ ထပ္စားရမယ္တဲ့။ အဲလုိေျပာသြားတယ္။ ငါတုိ႔ေတြ အားလုံးထဲမွာေလ အဝတ္အစား သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႔ ႐ွိေနတဲ့ ႐ြာေနာက္ပုိင္းက လူေတြနဲ႔ သူတုိ႔ မုန္႔ေတြေပးတာ ဓါတ္ပုံတြဲ႐ုိက္သြားၾကတယ္ သိလား။ ငါတုိ႔က်ေတာ့ ႐ုိက္ေပးဘူး။ အင္း ခုမွ သတိရတယ္ အမတုိ႔ ငါ့ကုိ ထားခဲ့ကထဲက ဒီအကၤ်ီပဲ ခုထိမလဲရေသးဘူး။ ေတာ္ေတာ္ေတာင္ နံေနျပီ။ ဒါမဲ့ ဘာတတ္ႏုိင္မွာလဲ သူမ်ားေတြလဲ ငါ့လုိပဲ နံေနတာပဲ။ အိမ္မွ ျပန္လုိ႔ မရေသးတာေနာ္။ ဒီတခါ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေနရတာ အၾကာဆုံးပဲေနာ္။ အမနဲ႔အဘလဲ ခုထိလာမေခၚေသးဘူး။ အမေရ ခုရင္ပုိင္းေတြ ငါတုိ႔ ဘာမွမစားရဘူး။ ဗုိက္ဆာလုိ႔ ငုိရင္ေတာင္ နဲနဲျခင္းစီပဲ စားရတယ္။ ဦးေခြးၾကီးတုိ႔ေတြဆုိ ေရေတာင္ သိပ္ေသာက္တာ မေတြ႔ဘူး။ ငါတုိ႔ ကေလးေတြကုိေတာ့ တုိက္ပါတယ္။ ဒါမဲ့ အရင္လုိ အမ်ားၾကီး မတုိက္ဘူး နဲနဲျခင္းစီ တုိက္တာသိလား။ အိမ္မွာနဲ႔ေတာ့ အပုံၾကီးကြာတယ္။ အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္ အမရာ။ လာေခၚပါေတာ့ ျမန္ျမန္ေလး။ ႐ြာကလူၾကီးေတြလဲ ဆရာေတာ္နဲ႔ စကားေျပာလုိက္ ဟုိေျပးဒီေျပးလုပ္လုိက္နဲ႔ ဘာေတြ႐ႈပ္ေနမွန္းကုိ မသိဘူး။ ဒီေန႔လဲ ဟုိေန႔က လူၾကီးေတြ ျပန္လာတယ္ အမရ။ သူတုိ႔က ဆရာေတာ္ကုိ ေျပာတယ္ တပည့္ေတာ္တုိ႔ ေထာက္ပံ့ေၾကးေတြစုေနေသးလုိ႔တဲ့။ ဒီတခါ တုိ႔ေတြကုိ မုန္႔မေပးဘူး သိလား။ ေလွေပၚမွာေတာ့ မုန္႔ထုပ္ေတြေတြ႕လုိက္တယ္။ သူတုိ႔ မေပးေတာ့ ငါတုိ႔လဲ မစားရဘူးေပါ့။

အမေရ ငါထမင္းမစားရတာ ဒီေန႔နဲ႔ဆုိ ၂ ရက္႐ွိျပီ ဗုိက္ကတအား ဆာတာပဲဟာ။ ငိုလဲ မငိုခ်င္ေတာ့ဘူး ငုိရင္ပုိျပီးဆာလုိ႔။ ေရလဲ ေကာင္းေကာင္း မေသာက္ရဘူး။ ေဟာ အမေရ လာျပန္ျပီ ေနာက္တဖြဲ႕။ အမေရ ဒီတခါလာတဲ့ လူေတြကေလ ႐ုပ္႐ွင္ထဲကလုိ ပုံမ်ဳိးေတြဗ်။ ေဘာင္းဘီေတြ ဘာေတြနဲ႔သိလား။ အကုိၾကီးေတြ အမၾကီးေတြဗ်။ သူတုိ႔က ငါတုိ႔ကုိ ေရာက္ေရာက္ျခင္း ေရတုိက္တယ္ မုန္႔ေတြေကၽြးတယ္ သိလား။ ျပီးေတာ့ေလ ေက်ာင္းေနာက္ဘက္မွာ ထမင္းခ်က္မွာလုိ႔ေျပာတယ္။ ႐ြာထဲက လူၾကီးေတြလဲ ျပဳံးေနတာပဲ သိလား။ ဟုိတခါလူေတြနဲ႔ မတူဘူးသိလား။ ငါတုိ႔ကုိ တစ္ေယာက္က ပုံျပင္ေတြေတာင္ ေျပာျပေသးတယ္။ ျပီးရင္ ထမင္းေကၽြးမွာတဲ့။ ျပီးေတာ့ ငါတုိ႔ေတြ အားလုံးကုိ ဓါတ္ပုံလဲ ႐ုိက္ေပးတယ္။ အကၤ်ီေတြလဲ ေပးေသးတယ္။ သူတုိ႔က ေျပာတယ္သိလား ေန႔တုိင္း ထမင္းစားရမွာတဲ့။ အဲဒါ ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ငါတုိ႔ ကေလးေတြကုိ အရင္ေကၽြးတယ္ ျပီးေတာ့ လူၾကီးေတြေရာ သူတုိ႔ေတြေရာ စားၾကတယ္။ ညေနစာလည္း ေကၽြးမွာတဲ့။ အဲဒီ့ထဲမွာေလ ဦးဦးဆရာဝန္ဆုိတဲ့ လူၾကီးလဲပါတယ္ သိလား။ ငါတုိ႔ကုိ ေဆးျပားေလးေတြေသာက္ခုိင္းတယ္။ ငါကမေသာက္ခ်င္ဘူးလုိ႔ေျပာေတာ့။ ေသာက္ပါတဲ့ ေသာက္ျပီးရင္ ခ်ဳိခ်ဥ္ေကၽြးမယ္တဲ့ အဲဒါ ငါလည္းေသာက္လုိက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ခ်ဳိခ်ဥ္စားရတယ္ဗ်။

ညေနေရာက္ေတာ့ေလ ဟုိတေန႔ကလာတဲ့ လူၾကီးေတြ ေရာက္လာတယ္ သိလား။ ျပီးေတာ့ ငါတုိ႔ကုိ ထမင္းေကၽြးတဲ့ ဦးဦးေတြကုိ ျပန္ခုိင္းတယ္။ အဲဒီ့ဦးဦးေတြ သနားပါတယ္ဟာ။ အဲဒီ့လူၾကီးကုိ ဝုိင္းေတာင္းပန္ၾကတယ္ သိလား။ နာဂစ္အေၾကာင္းလဲ ေျပာတယ္။ ျပီးေတာ့ သူတုိ႔က ဒီမွာ ေန႔တုိင္း အလွဴလုပ္မွာလုိ႔ ေျပာတာ ဟုိလူၾကီးက အတင္းျပန္ခုိင္းတာပဲ သိလား။ အမေျပာတာ ျပန္သတိရမိတယ္ သူမ်ား အလွဴလုပ္မွာကုိ ဖ်က္ရင္ ျပိတၱာျဖစ္တယ္ဆုိတာေလ။ ညေနထမင္းက်က္ေတာ့ ဟုိဦးဦးေတြ ျပန္သြားတယ္သိလား။ ဟုိလူၾကီးက ဦးဦးတုိ႔ မျပန္ရင္ ဦးဦးတုိ႔ကုိ တုတ္နဲ႔႐ုိက္မွာလုိ႔ ငါ့ကုိ တုိးတုိးေလးေျပာတယ္။ ဦးေခြးၾကီးက အံတၾကိတ္ၾကိတ္နဲ႔ သိလား ဆရာေတာ္ကေတာ့ ေက်ာင္းေအာက္ေတာင္ ဆင္းမလာေတာ့ဘူး။ ထမင္းေကၽြးတဲ့ ဦးဦးေတြနဲ႔ ပါလာတဲ့ မမၾကီးေတြ ငါတုိ႔ကုိ ၾကည့္ျပီးငိုၾကတယ္။ ျပီးေတာ့ ျပန္သြားၾကတယ္။ ေနာက္ေန႔မွ ေရာက္ေအာင္ လာခဲ့မယ္တဲ့။ ငါတုိ႔ကုိ မုန္႔ေလးေတြ ေပးသြားေသးတယ္ သိလား။ ဒါေပမယ့္ အမရာ ျပန္မလာပါဘူးသိလား။ ဟုိလူၾကီးေတြပဲလာတယ္ ငါတုိ႔ကုိဦးဦးတုိ႔လုိ မုန္႔လဲ မေကာင္းေကာင္းမေကၽြးဘူး သိလား။ ေအာ္ေငါက္ေနတာပဲ ေကၽြးေတာ့လဲနဲနဲေလး။ ဟုိဦးဦးေတြက အဲဒီ့လူၾကီးေတြ ႐ုိက္မွာစုိးလုိ႔ မလာတာထင္တယ္ေနာ္။ ငါသာ လူၾကီးဆုိသူတုိ႔ကုိ ျပန္႐ုိက္မွာ ဟုတ္တယ္ေလ ထမင္းေကၽြးတဲ့ ဒီေလာက္ေစတနာေကာင္းတဲ့ ဦးဦးတုိ႔ကုိ သူမုိ႔ႏွင္ရက္တယ္။ ဦးေခြးၾကီးကို သြားေျပာေတာ့ သူလဲ ဘာမွ မတတ္ႏုိင္ဘူးတဲ့။ အမရာ နာဂစ္နဲ႔ မေနနဲ႔ဟာ ျပန္လာေခၚေတာ့ ငါေရလဲဆာတယ္ ဗုိက္လဲဆာတယ္။ ငါထုိင္ထုိင္ငုိေနေတာ့ လူၾကီးေတြက မငိုပါနဲ႔ ဂ်ာရစ္ရယ္ပဲေျပာတယ္။ ငါဗုိက္ဆာျပီဟာ ျပန္လာေခၚေတာ့ဟာေနာ္။ ဒါမွမဟုတ္လဲ နာဂစ္ကုိေျပာလုိက္ေပါ့ ဂ်ာရစ္ေလး သနားပါတယ္လုိ႔ သူ႔ကုိပါ ေခၚထားရေအာင္လုိ႔ ေျပာလုိက္ေပါ့ဟာေနာ္။ ငါတစ္ေယာက္ထဲ မေနခ်င္ဘူး အမရာ။ ျမန္ျမန္ျပန္လာေခၚေတာ့ေနာ္။ ဗုိက္လဲဆာတယ္ ေရလဲဆာတယ္ သိလား။

This article is copy from zerotrash21

[+/-] ဆက္ဖတ္မယ္ေလ...

[+/-] ျပန္သိမ္းခဲ့မယ္ေလ...

<<< အဖြင့္မွာ ကံေကာင္းျခင္းမ်ုားႏွင့္.. >>>
ကၽြန္ေတာ့္ ပထမဆံုးရည္းစားစရတဲ့ပံုက ဒီလိုဗ်... ကၽြန္ေတာ္ေနတဲ့ လွည္းတန္းကပဲေကာင္မေလးက.. ေျပာရင္လည္းႀကြားတယ္ လို႔မထင္နဲ႔ေနာ္.. ေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ္ကိုစၿပီး ရည္းစားစာ အရင္စေပးတာ.. သူကိုကၽြန္ေတာ္ကလည္း စိတ္၀င္စားေနတာ ဆိုေတာ့ ကြက္တိကိုျဖစ္သြားတာ.. ကိုယ္ေတာင္မေျပာလိုက္ရဘူး.. ဟ ဟ... ေနာက္ရည္းစားျဖစ္သြားေတာ့ သူနဲ႔ေတြျဖစ္တယ္.. ကၽြန္ေတာ္က မနက္၊ ေန႔လည္ခ်ိန္ေတြမွာဆိုရင္ ဂိမ္းေဆာ့ေတာ့ သူနဲ႔က ည(၇)နာရီေလာက္ဆိုရင္ပံုမွန္ေတြ႔တယ္.. ႏွစ္ေယာက္ တည္းေတြ႕တာမဟုတ္ဘူး။ သူ႕အစ္မအတြဲလည္းပါတယ္.. ေနာက္ၾကာလာေတာ့ သူကတင္းလာတယ္.. ကၽြန္ေတာ္ကို.. ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္သြားရင္ ဘယ္ေတာ့မွလက္တြဲၿပီးမေလၽွာက္ေတာ့ သူကတင္းတယ္.. ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အဲဒီတုန္းက ဘာမွမသိဘူး။ သူကေျပာတယ္.. သူ႕အစ္မအတြဲဆိုရင္ အၿမဲလက္တြဲတယ္.. ဖက္ၿပီးေလၽွာက္တယ္တဲ့.. သူကအဲဒီလိုေနခ်င္တာတဲ့ ေကာင္းေရာ.. အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ထဲမွာ ဂိမ္းေဆာ့ဖို႔ပဲသိတယ္.. သူကအဲဒါကိုမႀကိဳက္ဘူး။ သူကိုဂရုစိုက္ေစခ်င္တယ္.. ဒီလိုနဲ႔တြဲလာတာ.. (၁)လေက်ာ္သြားတယ္။ ေက်ာ္လည္းေက်ာ္ေကာ.. ျပတ္ေတာ့တာဘဲ... ဘယ္လိုျပတ္သြားလည္းဆိုေတာ့ .. တ ေန႔ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ေတြဖို႔ခ်ိန္ထားတယ္.. အခ်ိန္က ည(၆)နာရီ.. ကၽြန္ေတာ္က တေနလံုး ဂိမ္းထိုင္ေဆာ့တယ္.. ညေန (၄)နာရီ ေလာက္လည္းေရာက္ေရာ.. ကၽြန္ေတာ္ေဆာ့ေနတဲ့ ဂိမ္းဆိုင္ကို သူ႔အစ္မဘဲ ၀င္လာတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္ကိုလာေျပာတယ္.. မင္း ကို မင္းရည္းစားအျပင္မွာေစာင့္ေနတယ္တဲ့.. ကၽြန္ေတာ္က ဂိမ္းေဆာ့တာလည္းမၿပီးေသးဘူး.. သူနဲ႔ေတြ႔ဖိုခ်ိန္ထားတဲ့ အခ်ိန္ ကလည္းေ၀းႀကီးလိုေသးေတာ့ မအားေသးဘူး.. ဂိမ္းေဆာ့တာမၿပီးေသးဘူး။ ခ်ိန္ထားတဲ့အခ်ိန္ေရာက္မွလာမယ္လို႔ေျပာလိုက္ တယ္.. သူ႔အစ္မဘဲ ျပန္ထြက္သြားတယ္.. ခဏေနေတာ့ျပန္၀င္လာတယ္.. မရဘူး... အခုလာခဲ့လိုပေျပာတယ္တဲ့.. အဲဒါနဲ့ ကၽြန္ေတာ္က ဒါဆိုရင္ခဏေစာင့္၊ ေနာက္ (၅)မိနစ္ေနရင္ Memory Save ၿပီးထြက္လာမယ္လို႔ေျပာလိုက္တယ္.. သူ႔အစ္မဘဲ ျပန္ထြက္သြားျပန္ေရာ.. ၿပီးေတာျပန္၀င္လာတယ္.. မရဘူး.. အခုလာခဲ့လိုေျပာတယ္တဲ့.. ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဒီေလာက္ ေတာင္ျဖစ္ေနလည္း မလာႏိုင္ဘူးလို႔ေျပာလိုက္တယ္.. ျပန္ထြက္သြားတယ္.. ခဏေနေတာ့ သူကိုယ္တိုင္၀င္လာတယ္.. ကၽြန္ ေတာ္ကိုေျပာတယ္.. အခုလိုက္မွာလား.. မလိုက္ဘူးလားတဲ့.. ကၽြန္ေတာ္က လိုက္မယ္.. (၅)မိနစ္ပဲေစာင့္လို႔.. ဘာလို႔လည္းဆို ေတာ့ အခုေဆာ့ထားတဲ့ ဂိမ္းက မနက္ကတည္းကေဆာ့လာတာ.. ၿပီးခါနီးၿပီ.. ဒါေပမယ့္ အၿပီးမေဆာ့ဘူး။ Memory Save ၿပီး လိုက္ခဲ့မယ္.. (၅)မိနစ္ပဲေစာင့္လို႔ေျပာတာ.. ေျပာလို႔ကိုမရဘူး.. အခုလိုက္မွာလား.. မလိုက္ဘူးလားတဲ့.. အခုမလိုက္ရင္ေတာ့ ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွလာေတြ႔နဲ႔တဲ့... ကၽြန္ေတာ္လည္း ဒီေလာက္ေျပာေနတာကို လက္မခံေတာ့ .. တင္းတင္းနဲ႔ ၿပီးေရာဟာ.. မေတြ႕ဘူးလို႔ေျပာလိုက္တယ္.. သူလည္းတင္းၿပီးထြက္သြားတယ္.. အဲဒီမွာျပတ္တာဘဲ... ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ္လည္း သူ႔ကို အဆက္အသြယ္မလုပ္ဘူး။ သူလည္း ကၽြန္ေတာ္ကို မဆက္ဘူး။ ေနာက္သိပ္မၾကာပါဘူး။ ေနာက္ဘဲတေယာက္နဲ႔တြဲေရာ.. ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ပထမဆံုး ရည္းစားသက္တမ္းက (၁)လ.. ဟားဟား။ အရမ္းကိုၾကာတဲ့ ရည္းစားသက္တမ္းေနာ္... ေကာင္မေလး နာမည္ေတာ့ မေရးထားဘူးေနာ္.. ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ သူသိကၡာကိုေစာ္ကားသလိုျဖစ္မွာစိုးလို႔ပါ...

[+/-] ဆက္ဖတ္မယ္ေလ...

[+/-] ျပန္သိမ္းခဲ့မယ္ေလ...

<<< ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အရႈပ္ဇတ္လမ္းမ်ား.. >>>
ကၽြန္ေတာ္ရည္းစားစထားတာက (၁၀)တန္းၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ စထားျဖစ္တယ္.. ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ဇတ္လမ္းျဖစ္ခဲ့ဘူးတဲ့ ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕အေၾကာင္းကို ေရးျပမယ္... ဒီလိုေရးလို႔ သူတို႔ေတြကို အရွက္ခြဲတာမဟုတ္ဘူး ေနာ္.. အဲဒီလိုစိတ္လည္းမရွိပါဘူး။ တကယ္ပါ..

[+/-] ဆက္ဖတ္မယ္ေလ...

[+/-] ျပန္သိမ္းခဲ့မယ္ေလ...

<<< ေသခ်င္ေစာ္နံတဲ့ေန႔.. >>>
ညအိပ္ၿပီးေတာ့ တနလၤာေန႔ နံနက္ကို အစ္မေျပာတဲ့ ကၽြန္းကိုသြားဖို႔လုပ္ၾကတယ္.. ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားလိုက္တာက ဟိုေရာက္ရင္ဘာမွမလုပ္ေတာ့ဘူး.. ေအးေအးေဆးေဆးေနမယ္ေပါ့.. အဲဒါနဲ႔ ေရးသြားခ်ိဳးလိုက္တယ္.. အားလံုးၿပီးေတာ့ အဲဒီကိုသြားၾကတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းလည္းပါလာတယ္... စုစုေပါင္း (၅)ေယာက္ျဖစ္သြားတယ္.. ကၽြန္းကိုေရာက္ေတာ့ အစ္ကိုကေျပာတယ္.. စက္ဘီးနဲ႔သြားမွ အဆင္ေျပမယ္ဆိုတာနဲ႔ စက္ဘီး ငွားၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သူငယ္ခ်င္းက စက္ဘီးမစီးတတ္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါနဲ႔သူကို ကၽြန္ေတာ္ကတင္နင္းရတယ္.. ေနာက္သြားေတာ့.. လမ္းေတြမွားၿပီး ဘယ္ေတြေရာက္သြားမွန္းေတာင္ မသိဘူး.. သူငယ္ခ်င္းကို တင္နင္းရတာလည္း ဖတ္ဖတ္ကိုေမာေနတာဘဲ.. အခ်ိန္ကလည္း (၁၂)နာရီ.. ေသတာပဲ.. အဲဒီမွာ... ေနရာကိုသိတဲ့ အစ္ကိုကလည္း .. လမ္းေတြလည္.. စိတ္ထဲမွာ ေရာက္ေနတဲ့ေနရာမွာပဲ ေျခပစ္လက္ပစ္လဲခ်င္စိတ္ကိုေပါက္ေနတာဘဲ.. ေညာင္းလိုက္တာ ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့၊ ဒါေတာင္သူငယ္ခ်င္းက ပိန္လို႔ေတာ္ေသးတယ္.. အစ္မလိုသာ၀ရင္.. ေသသြားႏိုင္တယ္.. ကၽြန္ေတာ္တို႔လိုဘဲ လမ္းမသိတဲလူေတြ အမ်ားႀကီးဘဲ.. ေန႔လည္ (၂)နာရီေလာက္မွ ကမ္းစပ္ကိုျမင္ရတယ္.. ေအာက္လည္းဆင္းလို႔မရ.. ေရလည္းကူးလို႔မရနဲ႔ ... ကမ္းေျခကို တံတားနဲ႔ပဲ ပါတ္ၿပီးၾကည့္ရတာ.. အဲဒါေလးကို အပင္ပန္းခံ၊ အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီးလာရတယ္.. ေသသာေသလိုက္ခ်င္တယ္.. လာခ်င္အံုးဟဲ့.. အဲဒီကေန ညေန(၅)နာ
ရီေလာက္ျပန္လာခဲ့တယ္... မနက္ကတည္းကေန ဘာမွမစားရေသးတာနဲ႔ ၀င္စားလိုက္တယ္.. အိမ္ကို ည(၁၁)
နာရီေလာက္မွျပန္ေရာက္တယ္... ေတာ္ေတာ္ေလးကိုေသခ်င္ေစာ္နံသြားတယ္.. ေနာက္တခါအဲဒီကို ဘယ္ ေတာ့မွမသြားေတာ့ဘူး... ကုန္က်စရိတ္ကိုခံေပးပါမယ္ဆိုရင္ေတာင္.. မလိုက္ဘူး.. ဒါေပမယ့္ ရည္းစားနဲ႔ဆိုရင္ ေတာ့ တခါတည္းကိုလိုက္မွာ.. ႏွစ္ခြန္းေမးစရာကို မလိုဘူး...ဟားဟားဟား

[+/-] ဆက္ဖတ္မယ္ေလ...

[+/-] ျပန္သိမ္းခဲ့မယ္ေလ...

<<< စဥ္းစားေပးပါဦး.. >>>
ကၽြန္ေတာ္အစကေျပာဖူတယ္.. ကၽြန္ေတာ္ အားေနရင္ တခုခုကို အၿမဲစဥ္းစားေနတယ္ဆိုတာေလ.. အဲဒါဘာေတြစဥ္းစားလည္း သိလား? ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိတာေတြကို သူငယ္ခ်င္းေတြကို ျပန္ေျပာျပရင္း သူတို႔က ကၽြန္ေတာ့္ကို ရူးေနလားတဲ့.. ဟုတ္ၿပီေလ.. ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိတာေတြကို ေရးသြားေပးမယ္။ မိတ္ေဆြတို႔ကလည္း နည္းနည္းစဥ္းစားၾကည့္ေပါ့.. ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားမိတာ ေတြက ျပန္ေတြးမိတာေတြက ျဖစ္သင့္လား၊ မျဖစ္သင့္ဘူးလားဆိုတာကို.. ဟုတ္ၿပီေနာ္... တခ်ိဳ႕ေတြက ေျပာၾကတယ္... ကၽြန္ ေတာ ္ကို Physco ၀င္ေနတာလားတဲ့.. ဟားဟား

[+/-] ဆက္ဖတ္မယ္ေလ...

[+/-] ျပန္သိမ္းခဲ့မယ္ေလ...

<<< လူ႕ေလာကထဲ စတင္၀င္ေရာက္ျခင္း.. >>>
ကၽြန္ေတာ့္မွာ ညီအစ္ကို၊ ေမာင္ႏွမ မရိွဘူး။ တေယာက္တည္းဆိုေတာ့ အရမ္းျပင္းဖို႔ေကာင္းတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အေပါင္းအသင္း အရမ္းမင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ (၈)တန္းအထိ ေသေသခ်ာခ်ာေပါင္းတဲ့သူငယ္ခ်င္းဆိုလို႔ တေယာက္ပဲရွိတယ္။ ၿပီး ေတာ့ လူေတြနဲ႔လည္း သိပ္မေပါင္းတတ္ဘူး။ တမ်ိဳးေျပာရရင္ လူေတာထဲ သိပ္မတိုးဘူးလို႔ေျပာႏိုင္တာေပါ့။ ေနာက္ပိုင္းအိမ္သစ္ ေျပာင္းေတာ့မွ သူငယ္ခ်င္းေတြထပ္ရလာတာ.. အရင္အိမ္မွာဆိုရင္ ဘယ္သူနဲ႔မွမေပါင္းျဖစ္ဘူး.. ကိုယ္အိမ္မွာပဲ ကိုယ္ေနတယ္.. အိမ္နားမွာလည္း ကိုယ့္အရြယ္မရွိတာလည္းပါတာေပါ့ေလ.. အိမ္အသစ္မွာက်ေတာ့ ေဘးပတ္၀န္းက်င္မွာ ကစာေဖာ္၊ကစားဖက္ သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးဘဲ... အဲဒီခ်ိန္ကစၿပီး လူေတြနဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေပါင္းသင္းတတ္လာေတာ့တာပဲ.. ကၽြန္ေတာ္လူေလာက ထဲစေရာက္တာ အဲဒီအခ်ိန္ကလို႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္..

[+/-] ဆက္ဖတ္မယ္ေလ...

[+/-] ျပန္သိမ္းခဲ့မယ္ေလ...

<<< East Coast မွာညအိပ္တဲ့ေန႔.. >>>
East Coast ကို ညေန(၄)နာရီေလာက္ေရာက္သြားတယ္။ အရင္ကေတာ့ ေန႔လည္ (၁)နာရီသြားမလို႔ပဲ.. ဒါ ေပမယ့္ သူရည္းစားနဲ႔ Coin တတ္ေနတာ သူကိုေစာင့္ရတာနဲ႔ ေနာက္က်သြားတာ..အဲဒီကိုေရာက္ေတာ့ ခ်ိန္းထား တဲ့သူငယ္ခ်င္းရဲ႕Camp နားမွာပဲ ကိုယ့္ရဲ႕ Camp ကိုထိုးလိုက္တယ္... ေနာက္လုပ္စရာေတြရွိတာေတြလုပ္ၿပီးေတာ့ ဖဲရုိက္တယ္.. ႏႈတ္ခမ္းနီသုတ္ေၾကး... (၇)ပြဲေလာက္ အသုတ္ခံလိုက္ရတယ္။ ညေရာက္ေတာ့ မအိပ္ပဲ စကားထိုင္ ေျပာျဖစ္တယ္.. သူငယ္ခ်င္းကို အစ္ကိုက အလုပ္အေၾကာင္းေျပာလိုက္တာ ငိုမဲ့မဲ့နဲ႔ ျဖစ္သြားတယ္။ မနက္ (၄)နာရီ ေလာက္မွအိပ္ျဖစ္တယ္.. ေကာင္းေကာင္းလည္းမအိပ္ရ ပါဘူး။ အစ္မနဲ႔ အစ္ကို မအိပ္ဘဲေသာင္းက်န္းေနၾကတာ (၁)နာရီေလာက္ပဲအိပ္ေပ်ာ္တယ္.. စိတ္ပိန္တယ္...

[+/-] ဆက္ဖတ္မယ္ေလ...

[+/-] ျပန္သိမ္းခဲ့မယ္ေလ...

<<< စေနေန႔ (At Orchard).. >>>

စေနေန႔… ရုံးပိတ္ေတာ့ ဘယ္မွေထြေထြထူးထူး သြားစရာမရွိဘူး။ တေနကုန္ အိမ္မွာပဲ.. ညေန က်မွ အိမ္က အစ္ကိုက Bar သြာမယ္ဆိုလို႔ လိုက္သြားျဖစ္တယ္။ Orchard က မေလးေတြရွိတဲ့ Lucky Plaza က Bar ကိုေရာက္ သြားတယ္။ Bar တဲမွာလည္း မေနျဖစ္ပါဘူး။ အစ္မေတြ အစ္ကိုေတြနဲ႔ အဲဒီ Plaza မွာ စိန္ေျပးလိုက္တမ္း ကစားေန ျဖစ္တယ္.. အဲဒီကေန ည (၁၁)နာရီမွ အိမ္ကိုျပန္ေရာက္တယ္။ ေနာက္ေန႔ East Coast မွာ ညသြားအိပ္္ဖို႔ခ်ိန္း လိုက္တယ္။ ဟဲဟဲ

[+/-] ဆက္ဖတ္မယ္ေလ...

[+/-] ျပန္သိမ္းခဲ့မယ္ေလ...

<<< ဘ၀အတြက္အေရးႀကီးတဲ့ ေန႔တေန႔.. >>>
ဒီေန႔အေရးႀကီးပါတယ္ဆိုမွ အိပ္ရာထေနာက္က်တယ္.. ရုံးမ၀င္ခင္ Spass အတြက္လုပ္ထားတဲ့ Medical Ckeckup ကို ေဆးခန္းမွာ၀င္ယူတယ္။ အေျဖက အိုေကတယ္.. အရမ္းေပ်ာ္သြားတယ္..ရုံးကို မနက္ (၁၀)မွေရာက္တယ္။ ေကာင္းေရာ...ရုံးကေန mom office ကိုသြားၿပီး Spass လုပ္တာ အဆင္မေျပဘူး။ ေနာက္အဂၤါေန႔ ကိုခ်ိန္း လိုက္တယ္။ စိတ္ပ်က္ပ်က္နဲ႔ပဲ.. ရုံးကိုျပန္လာခဲ့ရတယ္..ရုံးကေနဆင္းေတာ့ ေရးကူးကန္သြားၿပီး စိတ္အပန္းေျဖလိုက္တယ္။ ေအာ္.. ဒီေန႔ ကံမေကာင္းပါလား….

[+/-] ဆက္ဖတ္မယ္ေလ...

[+/-] ျပန္သိမ္းခဲ့မယ္ေလ...

<<< နိဒါန္း.. >>>
ူူူဒီမွာ.. ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြ.. ဇတ္လမ္းေတြကိုေရးသြားမွာပါ... ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်ေတြၾကံဳ
ေနတဲ့ လူေတြရဲ႕စိတ္ဓါတ္ေတြ .. လူေတြရဲ႕အေၾကာင္းေတြကိုေရးသြားမွာပါ.. အဓိက.က ကၽြန္ေတာ္ၾကံဳခဲ့၊ဆံုခဲ့ဖူး
တဲ့ လူေတြ.. မိန္းကေလးေတြရဲ႕အေၾကာင္းကို အဓိကထားေရးသြားမွာပါ.. အရူးဆန္တယ္လို႔ေျပာခ်င္လည္းေျပာ
ပါ.. ရပါတယ္.. ဘာပဲေျပာေျပာေလ... ကိုယ္စိတ္ထဲမွာရွိေနတာေတြ၊ မြန္းက်ပ္ေနတာေတြကို တေယာက္ေယာက္
ကိုေျပာရင္ေျပာ.. မေျပာရင္ စာရြက္ေပၚမွာခ်ေရးလိုက္ရင္.. အဲဒီ မြန္းက်ပ္ေနတာေတြ၊ စိတ္ရႈတ္ေနတာေတြက နည္းနည္းသက္သာသြားတယ္ေလ.. ဒါေၾကာင့္ဒီဘေလာ့စ္ေလးကို လုပ္လိုက္တာပါ...

[+/-] ဆက္ဖတ္မယ္ေလ...

[+/-] ျပန္သိမ္းခဲ့မယ္ေလ...